Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Ίσως ότι πιο σοκαριστικό έχω δει στη ζωή μου...

από το TAXALIA

Δεν έχω να πω τίποτε παραπάνω, απλά μια απέραντη θλίψη 
στην καρδιά μου μετά από αυτό που είδα.. Δείτε το και εσείς αν αντέχετε...

Προβληματισμός στα κόμματα από τη μεγάλη άνοδο της «Χρυσής Αυγής»

Picture 0 for Προβληματισμός στα κόμματα από τη μεγάλη άνοδο της ΧΑ
γράφει ο «Μακεδών»

Οι ακριτομυθίες επιτελών κομμάτων κάνουν λόγο για ανησυχία και προβληματισμό για την αύξηση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής, σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis για το «Έθνος» της Κυριακής.
Κατά την δημοσκόπηση αυτή, μετά τη διπλή δολοφονία των μελών του κόμματος στο Νέο Ηράκλειο, η Χρυσή Αυγή από το 7,6% που συγκέντρωνε τον περασμένο μήνα, ανέβασε το ποσοστό της στο 10% το Νοέμβριο.
Έχει ενδιαφέρον όμως, για την ανάλυση στη συνέχεια, ότι στην ερώτηση για τον «Καταλληλότερο για πρωθυπουργό», μεταξύ των πολιτικών αρχηγών, ο κ. Α. Σαμαράς προηγείται με 33%, ακολουθεί ο κ. Α. Τσίπρας με 16%, ενώ ο ...«κανένας» συγκεντρώνει 36%.
Η ανησυχία και ο προβληματισμός των επιτελείων των κομμάτων για την δημοσκοπική αύξηση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής, δείχνει προδήλως πως δεν κατανόησαν τους λόγους που συμβαίνει αυτό, ή εάν τους κατανόησαν δεν είναι σε θέση να εφαρμόσουν αντίμετρα.
Είναι γεγονός, πως το σύνολο σχεδόν των πολιτικών και αναλυτών, αρκείται στην «εύκολη» εξήγηση πως οι ψήφοι προς την Χρυσή Αυγή οφείλονται είτε στο ότι φταίει η οικονομική δυσπραγία (όπως υποστήριξε ο κ. Αλέξης Τσίπρας), είτε ότι πρόκειται για ψήφο διαμαρτυρίας. Δεν εξηγείται όμως έτσι, γιατί οι οικονομικώς δυσπραγούντες ή οι διαμαρτυρόμενοι δεν οδηγούνται σε άλλα κόμματα.
Σε τι διαφέρει η Χρυσή Αυγή από τα άλλα κόμματα, ώστε να την προτιμούν και να την τοποθετούν στην τρίτη θέση της προτίμησής τους, οι ψηφοφόροι; Όπως και τα άλλα αντιπολιτευτικά, αντιμνημονιακά κόμματα της Βουλής, δεν δείχνει να διαθέτει ούτε την ποιότητα εκείνη των στελεχών, που απαιτούνται για την διακυβέρνηση μιας χώρας, ούτε

Ποιος είδε το μέλλον της Ελλάδας και δεν το φοβήθηκε...

του Κώστα Στούπα

«Mου προκαλεί έκπληξη ότι σε μια χώρα με 60% περίπου ανεργία στους νέους, και με συχνά κακές δημόσιες υπηρεσίες, το πολιτικό σύστημα είναι τόσο απρόθυμο να αποδεχθεί ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν αποδίδουν μπορούν να αντικατασταθούν από νέους, μορφωμένους ανθρώπους που αγωνιούν να τους δοθεί μια ευκαιρία. Λοιπόν, ναι, νομίζω ότι η ευελιξία στην εφαρμογή υποχρεωτικών απολύσεων όταν αυτό είναι αναγκαίο, αποτελεί μια κρίσιμη πτυχή του προγράμματος. Από άποψη όχι μόνο οικονομική, αλλά και κοινωνικής δικαιοσύνης» Τάδε έφη Πολ Τόμσεν στη συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής.
Είναι απλό κύριε Τόμσεν, γιατί υπογράφατε την εκταμίευση των δόσεων για να συντηρούν τα κόμματα τους πελάτες τους, εφόσον ευθύς εξ αρχής διεφάνησαν οι προθέσεις τους να θυσιάσουν την πατρίδα και τις επόμενες γενιές προκειμένου να συντηρήσουν τα ψηφαλάκια των πελατών;
Το ταμπού εγχώριας πολιτικής σκηνή μετά τρία χρόνια από τη χρεοκοπία που ανέβασε τους ανέργους στο 1,5 εκατ. και το 27% του εργατικού δυναμικού, είναι να απολύσει έστω και ένα υπάλληλο του δημοσίου...
Τα πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά τέλος Νοέμβρη γιατί αποφασίστηκε να απολυθεί μέρος των διοικητικών υπαλλήλων, εκ των οποίων μόνο 12 έχουν προσληφθεί μέσω ΑΣΕΠ, ενώ υπάρχουν 313 περιπτώσεις συνεπωνυμίας.
Στις κλειστές κοινωνίες τα φαινόμενα εκτεταμένης βιολογικής ενδογαμίας οδηγούνε σε αύξηση του ποσοστού γεννήσεων των καθυστερημένων. Κατά ανάλογο τρόπο η πελατειακή «ενδογαμία» των ελληνικών πανεπιστημίων διατηρεί υψηλά τα επίπεδα υστέρησης των

Το εμπόριο της τρομολαγνείας για αδαείς και κορόιδα

Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, είναι λογικό να φύονται κάθε λογής «φρούτα» και όταν μάλιστα βρισκόμαστε σε περιόδους πολιτικών ανακατατάξεων, είναι μέχρι ενός σημείου λογικό, κάθε «ειδικός» (υπάρχουν και πραγματικοί, χωρίς εισαγωγικά) σε κάποιο αντικείμενο, επιθυμεί να «πουλήσει» τον εαυτό του με τρόπο που θα του εξασφαλίσει την επόμενη ημέρα «τον άρτο τον επιούσιο».
Το πρόβλημα είναι όμως, όταν ξεφεύγουμε, ως συνήθως, από κάθε όριο και εντοπίζονται περιπτώσεις όπου πουλιούνται ως «απόρρητες» πληροφορίες που υπάρχουν σε ανοικτές πηγές. Η εκμετάλλευση της λέξης «απόρρητο», έχει σαν σκοπό να εντυπωσιάζει τους αδαείς και να δίνει την αίσθηση ότι ο «προνομιούχος κάτοχος», ίσως και να αποτελεί τεράστιο «περιουσιακό στοιχείο» κάθε επίδοξου εθνοσωτήρα.
Επειδή όμως όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας σε αυτό τον τόπο και επειδή ορισμένοι διαθέτουν και μνήμη και εξαιρετικό αρχείο, δεν μπορούν παρά να τους ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι όταν βλέπουν τέτοιες αντιδεοντολογικές συμπεριφορές και μάλιστα όταν αυτές συνοδεύονται από το χαρακτηριστικό φτύσιμο εκεί που κάποτε προσκυνούσαν και τεμενάδες εκεί που κάποτε έφτυναν.
Πρόκειται βέβαια για την απόλυτη ξεφτίλα, ιδιαίτερα όταν από τις παρυφές του ενός άκρου του πολιτικού φάσματος, ξαφνικά ανακαλύπτουν τον «αφέντη λαό» και βρίσκονται στο άλλο άκρο. Συχνά, αιτία είναι μια μεγάλη απογοήτευση. Κάποιοι σε παίρνουν χαμπάρι κι ενώ κάποτε σε θεωρούσαν αυθεντία, πλέον δε σου δίνουν και μεγάλη σημασία, με

Η μετάλλαξη του Ερντογάν!


του Σάββα Καλεντερίδη (δημοσιεύτηκε στη κυριακάτικη δημοκρατία)

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ξεκίνησε τη θρησκευτικοπολιτική καριέρα του κυριολεκτικά στα γόνατα του Νετζμετίν Ερμπακάν, ο οποίος, σημειωτέον, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ήθελε να υπερβεί τις εντολές του Κίσινγκερ και να καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο το 1974! Οταν στις εκλογές του 1991 το Κόμμα Ευημερίας (Refah Partisi) έλαβε ποσοστό 16,88%, εκλέγοντας 62 βουλευτές επί συνόλου 450, ο πρόεδρός του Ερμπακάν κατέστρωσε το σχέδιο κατάληψης της εξουσίας, αφού πρώτα κέρδισε τους μεγάλους δήμους της Τουρκίας.
Οντως, στις εκλογές του 1994, χρησιμοποιώντας κομματικά στελέχη με υψηλή μόρφωση από την τουρκική ομογένεια των χωρών της Ευρώπης, το R.P. κατάφερε να εκλέξει δημάρχους στην Κωνσταντινούπολη, στην Αγκυρα, στην Καισάρεια, στο Ικόνιο. Με εφαλτήριο τους συγκεκριμένους δήμους, που διαχειρίζονταν δισεκατομμύρια δολάρια, το R.P. στις εκλογές του 1995 εκτόξευσε τα ποσοστά των ψήφων του από το 16.88% στο 21,38%, για να αναλάβει τα ηνία της κυβέρνησης τον Ιούνιο του 1996, σε συνεργασία με το Κόμμα του Ορθού Δρόμου (Dogru Yol Partisi), κυβέρνηση που διαλύθηκε τον Ιούνιο του 1997, ως αποτέλεσμα του μεταμοντέρνου πραξικοπήματος της 28 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους.
Με τη διάλυση της κυβέρνησης του Ερμπακάν άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τον επανασχεδιασμό του χώρου του πολιτικού Ισλάμ στην Τουρκία. Τότε μια ομάδα τεσσάρων

Η πολιτική της Υψηλής Πύλης.

του Γιάννη Σπανού

Η τουρκική πολιτική αρχίζει να ενεργοποιείται να μιμείται και να επαναλαμβάνεται μετά την άλωση της 29ης Μαϊου 1453. Προηγουμένως οι Τούρκοι γνώριζαν κι εφάρμοζαν τα επιδρομικά κατακτητικά σχέδια των εκάστοτε ηγετών τους. Του Κιλιντζή Ασλάν, του Τουγκρίλ Μπέκ και των άλλων που διά πυρός και σιδήρου ισοπέδωναν έθνη και λαούς, εγκατακρήμνιζαν πολιτισμούς και σκλάβωναν κοιτίδες της σκέψης της ανθρωπότητας. Την τέχνη της διπλωματίας και τη σημασία της, στις σχέσεις με τον εκτός οθωμανικής αυτοκρατορίας κόσμο, κατανόησαν όταν ήρθαν σ’ επαφή με την Ελληνική αυτοκρατορία των μέσων χρόνων, ενώ πλησίαζαν στην Κωνσταντινούπολη. Όταν ο νεαρός πορθητής της Πόλης μπόρεσε να κατανοήσει την αξία της διπλωματίας και των λειτουργών της, των Φαναριωτών. Των Ελλήνων προνομιούχων που περιστοίχιζαν τους αυτοκράτορες και κρατούσαν τα ηνία της διεθνούς πολιτικής κατά τον μεσαίωνα. Ήταν πολυμαθέστατοι και μυαλά ακονισμένα που πρωταγωνιστούσαν στις διεθνείς σχέσεις και προωθούσαν τα συμφέροντα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, όπως απεκλήθη αιώνες μετά την κατάλυσή της. Λόγω αυτής της γνωριμίας ο Μωάμεθ, επικειμένης της κατάληψης της βασιλεύουσας, εξέδωσε διαταγές στους πολιορκητές να μη σφάζουν τους Φαναριώτες αλλά να τους αιχμαλωτίζουν.
Αφού στόμωσαν οι χαντζάρες από τις σφαγές, σχημάτισε ομάδες Φαναριωτών για να οργανώσουν διπλωματία. Και επειδή δεν υπήρχαν Τούρκοι γλωσσομαθείς και κατάλληλοι,

Η βιζιτού και ο agente secreto Βασιλάκης (Μουλο-πουλος). Η ΔΟΛια διαπλοκή πάει σύριζα με την Κουκούλα

του Σπύρου Χατζάρα

Το Πάσχα του 1968 , ο Βασιλάκης , ο σεμνός αντιστασιακός ήρωας, πήρε μέρος στην «Μαύρη Κρουαζιέρα» της Χούντας σαν «agente secreto» φορώντας την «Κουκούλα», «κάποιας μανδάμ Αντίστασις».
Μετά , το 69, ήταν (λέει) στην Lotta Continua και με κάποια βεβαίωση του «επαναστατικού εντύπου» της οργάνωσης, που ποτέ δεν ελέγχθηκε η γνησιότητα του, γράφτηκε στην ΕΣΗΕΑ, όταν γύρισε στην Ελλάδα. Μετά τη χούντα. Με συστατική επιστολή Ψυχάρη, και με φωτοτυπία κάποιου τίτλου σπουδών.
Μια φορά , στον καιρό της Χούντας , λοιπόν, ο Βασιλάκης ο θάμνος, είχε αποστολή, «να παρακολουθεί την δράση του ΕΣΕΣΙ», της φιλοχουντικής, ένωσης φοιτητών Ιταλίας. Το εξομολογήθηκε ο ίδιος στην Ιό του Κίτσου, μια μέρα μετά την «Μαύρη Επέτειο» της "Εθνοσωτηρίου".22 Απριλίου 2007.
Αφού, το είπε ο Βασιλάκης, έτσι ήταν. Ο λόγος του «συμβόλαιο».Και ο Ιός του Κίτσου τον πίστεψε και το έγραψε.
Είχε αποστολή! Ποιος του την ανέθεσε; Σε ποιον έδινε αναφορά; Ποιος ήταν ο σύνδεσμος του; Λεπτομέρειες!
Ήταν, «μέλος αντιστασιακής οργάνωσης»! Ποιας οργάνωσης ; Δεν ήταν δα και τόσες πολλές το 1968 . Μπας και ήταν ΠΑΜ; Μπας και ήταν ΠΑΚ; Μπας και ήταν Κολλιγιανικός; Μπας και ήταν Παρτσαλιδικός; Μπας και ήταν ΕΔΗΝ;
Ρε μπας και ήταν; Μπασκήταν; Ποιος ξέρει; Περνούν τα χρόνια και ο σεμνός αντιστασιακός ήρωας, με την μεγάλη καρδιά, (παρά το ελλείπον ανάστημα), που κρατούσε το στόμα του κλειστό για σαράντα χρόνια, δεν θέλησε να δώσει στον «ταξικό εχθρό»,

Τσε Γκεβάρα: Ο χασάπης


Επιμέλεια- Μετάφραση: Νίκος Αναπούρνης.

Ο Ερνέστο Λιντς, πιο γνωστός με το όνομα Τσε Γκεβάρα, γεννήθηκε στο Ροζάριο της Αργεντινής από Ιρλανδούς και Αργεντίνους γονείς, το 1928.
Ο Τσε, σημαντική μορφή στην επανάσταση της Κούβας, που πολέμησε για τη δημιουργία κομμουνιστικών επαναστάσεων σε διάφορες χώρες της Νοτίου Αμερικής, είναι το είδωλο των εφήβων και φοιτητών με αριστερή ιδεολογία της Δύσης, λόγω των δημοφιλών του αντικαταναλωτικών ρήσεων.
Η διάσημη φωτογραφία που δείχνει το στραμμένο του πρόσωπό με το μπερέ των ανταρτών κομμουνιστών, έχει γίνει μια από τις πιο διάσημες και εμπορικές φωτογραφίες στην ιστορία, ενώ χρησιμοποιείται παντού, από μπλουζάκια και κούπες του καφέ, ως αφίσες, μέχρι και παρωδία της καμπάνιας του Ομπάμα.
Παρ’ όλα αυτά, ο Τσε δεν ήταν ένας αθώος μαχητής της ελευθερίας.
Γνωστός και ως ο χασάπης της «Λα Καμπάνια» ο Τσε Γκεβάρα είναι γνωστό ότι έδωσε εντολή για την εκτέλεση μερικών εκατοντάδων ανθρώπων, τους οποίους υποπτευόταν ότι πρόδιδαν την κομμουνιστική ιδεολογία.
Συχνά εκτελούσε στρατιώτες και αξιωματικούς του, χωρίς δίκη και σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, τους εκτελούσε ο ίδιος.
Μετά την επιτυχή κατάληψη της Κούβας, ο Τσε Γκεβάρα διέταξε να φυλακίζονται οι ομοφυλόφιλοι, επιζήτησε την εκτέλεση των αντιφρονούντων, περιόρισε δραματικά τον Τύπο, προσπάθησε να αποκλείσει τη rock and roll μουσική και οδήγησε την Κουβανέζικη

Νόμος παραγγελιά Μπόμπολα-Ψυχάρη

του Ναπολέοντος Λιναρδάτου (e-mail)

Ως αν η Ελλάδα να είναι μια τριτοκοσμική χώρα, οι δύο μεγάλοι εκδότες υπαγορεύουν στην κυβέρνηση τι νομοσχέδια θα περάσει από στο κοινοβούλιο.
Δεν είναι μόνο οι “κυβερνώντες” για τους οποίους οι δύο μεγαλοεκδότες αισθάνονται ότι είναι του χεριού τους, το ίδιο νομίζουν και για τους αναγνώστες και τηλεθεατές τους. Για παράδειγμα την Πέμπτη στα Νέα του κ. Ψυχάρη στο διαδίκτυο υπήρχαν δύο ειδήσεις. Η μια για είχε τίτλο: «Ειδικός φρουρός συνελήφθη για ληστείες δε βάρος αλλοδαπών». Η άλλη είδηση «Άγριο έγκλημα στην Ομόνοια: Ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου 28χρονο που ζητούσε τα δεδουλευμένα φίλης του.»
Στην πρώτη είδηση φαίνεται ότι ήταν αναγκαίο να μάθουμε την εθνικότητα του θύτη, που είναι Έλληνας, και το γεγονός ότι τα θύματα ήταν αλλοδαποί. Στην δεύτερη περίπτωση, που είναι και μάλιστα φόνος, διαβάζοντας όλο το ρεπορτάζ μαθαίνουμε μόνο ότι το θύμα είναι ένας 28χρονος και ο θύτης ένας 39χρονος. Θα πρέπει να βρείτε την ίδια είδηση σε άλλα ΜΜΕ για να μάθετε ότι το θύμα ήταν Έλληνας και ο θύτης Τσετσένος. Κάποιος νέος κανόνας δημοσιογραφικής δεοντολογίας στα Νέα επιτρέπει να γνωρίζουμε την εθνική ταυτότητα του θύματος όταν είναι αλλοδαπός και του θύτη όταν είναι Έλληνας αλλά όχι το αντίστροφο.
Βέβαια στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων το θύμα είναι Έλληνας και ο θύτης

Το κυλώνειον άγος των Α.Ε.Ι.

του Φαήλου Κρανιδιώτη

Ακούω από παθόντες υπαλλήλους των πανεπιστημίων ότι έχουν γίνει τέρατα. Ειλικρινείς διοικητικοί υπάλληλοι, που απογράφηκαν κι έβαλαν τα πραγματικά προσόντα τους και την αληθινή προϋπηρεσία τους,βλέπουν ν’ ανοίγει από κάτω τους το πηγάδι της ανεργίας, διότι άλλοι συνάδελφοί τους δήλωσαν ό,τι τους κάπνισε.
Π.χ. σοβαροί άνθρωποι μου λένε ότι αρκετοί έχουν δηλώσει στην απογραφή ότιμπήκαν στο Καποδιστριακό μέσω ΑΣΕΠ, ενώ είναι γνωστό ότι σε όλο το εν Αθήνησι πανεπιστήμιο έχουν μπει με ΑΣΕΠ όλοι κι όλοι 19! Ή δήλωσαν ότι έχουν αξιολογηθεί, τη στιγμή που μόνο ελάχιστοι αξιολογήθηκαν με τις νόμιμες διαδικασίες.
Ξέρω περίπτωση καρκινοπαθούς υπαλλήλου, με σοβαρά προσόντα και προϋπηρεσία, που είδε με έκπληξη να υποσκελίζεται από συναδέλφους της που δήλωσαν τέτοιες μούφες στην απογραφή, κι έτσι αυτοί τη σκαπουλάρουν ενώ η ίδια, διά της διαθεσιμότητας, πάει ολόισια κι απάνθρωπα για απόλυση και άλμα από το μπαλκόνι!
Θα μου πείτε, πώς μπόρεσαν, με ποιο θράσος, κάποιοι να δηλώσουν «μαϊμού» τρόπο πρόσληψης, αναληθή προϋπηρεσία και «μαϊμού» προσόντα; Μα διότι αυτή τη στιγμή είναι αδύνατον να ελεγχθεί η ακρίβεια των δηλώσεών τους και των εγγράφων που θα τις