Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Η διζωνική τερατουργία οδηγεί στην τουρκοποίηση

η θέση της «ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ»

Η συμπεριφορά της πολιτικής ηγεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην αντιμετώπιση επίλυσης του Κυπριακού πρέπει ν' αποτελέσει αντικείμενο ακαδημαϊκής έρευνας. Συνιστά πρωτοφανές, παγκόσμιο και μοναδικό θέμα ανεκδιήγητης εμμονής σε μιαν αποτυχημένη πλην ολέθρια πολιτική που, με τα σημερινά δεδομένα, οδηγεί αφεύκτως και με προδιαγεγραμμένη πορεία στην τουρκοποίηση της Κύπρου και στον αφανισμό του κυπριακού Ελληνισμού. Από το 1977, που συμφωνήθηκαν μεταξύ Μακαρίου και Ντενκτάς κάποια σημεία για το Κυπριακό, μέχρι σήμερα, έτρεξε τόσο απίστευτο νερό στις τοπικές, περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις, που, λογικά, θα έπρεπε να υποχρεώσουν την πολιτική ηγεσία του τόπου να αναθεωρήσει την τακτική, τη στρατηγική και τη στοχοθεσία της. Μια τυραννική ιδεολογία, ο κομμουνισμός, μετά από 70 χρόνια σιδηράς ύπαρξης, κατέρρευσε ως χάρτινος πύργος. Όχι, όμως, και η αταλάντευτη εμμονή της ηγεσίας μας σε μιαν αδιέξοδη, επικίνδυνη πορεία προς τον όλεθρο της προτεκτορατοποίησης και τουρκοποίησης της Κύπρου.

Ακούμε συχνά και τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να επιμένει στις αποφάσεις που προκάτοχοί του, υπό άλλες συνθήκες, εκβιασμούς ή επιπολαιότητες, έλαβαν στον χειρισμό του προβλήματος. Τον ακούμε να επιμένει σε ομόφωνες αποφάσεις ενός Εθνικού Συμβουλίου, που απέδειξε το κοντόφθαλμο και το ανίκανο της ανάλυσης, της συναπόφασης και της αναθεώρησης μιας πολιτικής, που με σιγουριά θα καταλήξει στην τουρκοποίηση της νήσου. Η επίκληση της τουρκικής αδιαλλαξίας είναι ένας παράγοντας. Όμως, δεν είναι άλλοθι. Η αναφορά ότι οι ξένοι μάς στηρίζουν σε αυτήν την ολέθρια πορεία, επιβεβαιώνει απλώς ότι αυτοί θέλουν να τελειώνουν με το Κυπριακό, έστω και αν η «λύση» θα μας αποτελειώσει ως κυπριακό Ελληνισμό. Όλοι οι ηγέτες κατανοούν, διότι δεν είναι βλάκες, ότι η διζωνική δεν αποτελεί την ορθή λύση του Κυπριακού.

Αν χρειαζόταν ακόμα μια απόδειξη, αυτή δόθηκε πριν από λίγες ημέρες από τον εγκάθετο Ακιντζί. Πέρα από τις θρασύτατες αξιώσεις του στο Κυπριακό, έφτασε στο ιταμό σημείο να απαιτεί, αυτός να καθορίζει τι θα διδάσκονται τα παιδιά μας. Και βρέθηκαν πολιτικοί -Αναστασιάδης, Αβέρωφ και Άντρος- και δύο κόμματα, ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ, να δηλώνουν έτοιμοι να ικανοποιήσουν την αξίωση του και, γονυπετώς, να εκλιπαρούν και να γλείφουν κυριολεκτικά τον υποτελή της τουρκικής κατοχής να επιστρέψει στις συνομιλίες. Τέτοιο κατάντημα! Τέτοιος εξευτελισμός! Τέτοια ασπόνδυλη εθνική αναξιοπρέπεια! Προφανώς δεν θέλουν να αντιληφθούν αυτό που ο απλός πολίτης έχει κατανοήσει από χρόνια: Αν διζωνική είναι ιδανική για την επίλυση του Κυπριακού, γιατί έξι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν πέτυχαν ΤΙΠΟΤΕ μέχρι σήμερα; Αυτό το ερώτημα ο Ν. Αναστασιάδης οφείλει να απαντήσει, αντί να καταφεύγει σε κωμικές προσδοκίες από τον αιμοσταγή σουλτάνο.

Μια σοβαρή ηγεσία, όταν διαβλέπει ότι μία πολιτική που ακολουθεί είναι αδιέξοδη και, κυρίως, οδηγεί τον τόπο στην εθνική, βιολογική καταστροφή και στην υποδούλωση, ανακρούει πρύμναν και σχεδιάζει μίαν άλλη πολιτική. Τώρα είναι η ευκαιρία, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να συγκαλέσει το Εθνικό Συμβούλιο και, με τη βοήθεια ειδικών, να αναλύσουν γιατί φτάσαμε ώς εδώ. Κυρίως, να εξετάσουν τι πρέπει να γίνει απ' εδώ και πέρα. Η εμμονή στις αδιέξοδες συνομιλίες, παρά τις ψευδείς ωραιοποιήσεις από τον Πρόεδρο, θα τον οδηγήσει σε νέες υποχωρήσεις και νέες παραχωρήσεις προς τους Τούρκους. Δεν ακούει τον εγκάθετο φίλο του, που με πρωτοφανές θράσος απαιτεί να ακυρωθεί η απόφαση της Βουλής και αμέσως, λέγει, θα επιστρέψει στις συνομιλίες;

Ο Ν. Αναστασιάδης, ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν δικαιούται να ανέχεται άλλον εξευτελισμό και προσβολή. Δεν νομιμοποιείται να εξευτελίζει τον κυπριακό Ελληνισμό και να συμπεριφέρεται με δουλόφρονα διάθεση στον εγκάθετο και στην Τουρκία. Αφού λέγει ότι τίποτε δεν συμφωνείται αν δεν συμφωνηθούν όλα, ιδού η ευκαιρία: Να σχεδιαστεί ξανά από την πλευρά μας, με συναπόφαση όλης της πολιτικής ηγεσίας και με την Ελλάδα, μια νέα στρατηγική οριστικού απεγκλωβισμού από τον θανάσιμο εναγκαλισμό της διζωνικής τερατουργίας. Αν και αυτή η ευκαιρία, που μας προσφέρουν οι Τούρκοι, χαθεί, τότε ο αφανισμός του κυπριακού Ελληνισμού θα οριστικοποιηθεί.

Έχουμε πολιτικά και άλλα όπλα, έχουμε φίλους και συμμάχους που δεν επιθυμούν παρουσία της κατοχικής Τουρκίας στην Κύπρο. Το διεθνές περιβάλλον είναι υπέρ μας, αρκεί να είμαστε ξεκάθαροι, αταλάντευτοι και πειστικοί στους στόχους μας. Η Τουρκία αντιμετωπίζει τρομερά εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα και οδηγείται σε εμφύλιο. Ο Ν. Αναστασιάδης ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ να της προσφέρει σωσίβιο και νίκη! Δεν δικαιούται να υποθηκεύσει την ελευθερία, την εθνική τιμή και την ανεξαρτησία και κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ετσιθελισμό και στην αρπακτικότητα του αδίστακτου σουλτάνου.

Εισβολή του Αττίλα 2017 στην Ελληνική Παιδεία

Με τον Λάζαρο Μαύρο στην «ΣΗΜΕΡΙΝΗ»

Τ Α ΠΡΑΓΜΑΤΑ αναδεικνύονται περισσότερο και από ξεκάθαρα. Στόχος των Τούρκων Κατακτητών, η υποταγή της Παιδείας των Ελλήνων Κυπρίων. Η Εισβολή πλέον του Ιδεολογικού Αττίλα, απ’ τα αφύλακτα και προδομένα Πέντε Μίλι της ελληνικής Παιδείας για την κατάκτηση και την καθυπόταξή της στις απαιτήσεις των Κατακτητών. Για την μετατροπή των σχολείων, σε εργοστάσια παραγωγής υπόδουλων συνειδήσεων: Φρόνιμων, ακίνδυνων και υπάκουων καλών ραγιάδων…
Α Υ Τ Η ΕΙΝΑΙ η βαθύτερη ουσία της επίθεσης που εξαπέλυσε το πολιτικό όργανο του Αττίλα, ο επικεφαλής της πολιτικής πτέρυγας του κατοχικού καθεστώτος της Τουρκίας κ. Ακιντζί, εναντίον της «ασήμαντης» απόφασης της Βουλής της Κυπριακής Δημοκρατίας της 10ης Φεβρουαρίου, που προνοεί την κατ’ έτος ολιγόλεπτη αναφορά του ιστορικού γεγονότος του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950 στις σχολικές αίθουσες: Η καθυπόταξη της ελληνικής Παιδείας στους Τούρκους…
Υ Π Η Ρ Ξ Ε, ΒΕΒΑΙΩΣ, τουρκικό πρόσχημα η απόφαση της Βουλής. Όχι, όμως, για να τερματίσει η Τουρκία τις καθ’ όλα συμφέρουσες ανέκαθεν στην ίδια διαδικασίες των λεγόμενων «διακοινοτικών» συνομιλιών. Αλλά για να τις συνεχίσει, «εν ευθέτω χρόνω», υπό τους όρους του περαιτέρω εξευτελισμού και της επιπρόσθετης ταπείνωσης των Ελλήνων Κυπρίων συνομιλητών της. Αφού πρώτα δοκιμάσει θριαμβευτικά, επί του «ασήμαντου» θέματος μιας σχολικής αναφοράς, την επιζητούμενη απ’ τους Τούρκους βεβαίωση του ραγιαδισμού και της υποτέλειας των «Κκούπρους-ρουμλάρ» («Κυπρο-ρωμιών») ηγετών:
- ΩΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ότι είναι, λόγω φόβου και δειλίας, πρόθυμοι να υπακούσουν και στις ευθύς αμέσως επόμενες μείζονες τουρκικές απαιτήσεις. «Το γαρ βραχύ τι τούτο πάσαν υμών έχει την βεβαίωσιν και πείραν της γνώμης. Οις ει ξυγχωρήσετε, και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε ως φόβω και τούτο υπακούσαντες = Διότι το ασήμαντον αυτό αποτελεί την λυδίαν λίθον, προς εξακρίβωσιν και δοκιμασίαν των προθέσεών σας. Καθόσον, εάν υποχωρήσετε απέναντί των, θα ευρεθήτε ευθύς αμέσως ενώπιον νέας και επαχθεστέρας απαιτήσεως, διότι θα βεβαιωθούν ότι και εις τούτο θα υποκύψετε ένεκα φόβου», όπως το έγραψε για το περί Μεγαρέων Ψήφισμα του 432 π. Χρ. ο Θουκυδίδης, το οποίο υπενθύμισε η στήλη την παρελθούσα Τετάρτη (ΕΙΡΗΣΘΩ, 22.2.2017)…
Σ Τ Ο Χ Ο Σ ΤΩΝ Τούρκων, η υποταγή της ελληνικής Παιδείας στην Κύπρο. Τον εκφώνησε ο ίδιος ο κ. Ακιντζί. Κατηγορώντας τον κ. Αναστασιάδη, τη Βουλή, το Υπουργείο Παιδείας ότι δεν καλλιεργούν στα σχολεία την «κουλτούρα της λύσης του» και δεν προετοιμάζουν τον πληθυσμό ώστε ν’ αποδεχθεί και την υποταγή του σε αυτήν την «κουλτούρα». Η οποία απαιτεί την αποδοχή της τουρκο-ρατσιστικής, ευθέως αντι-δημοκρατικής, μονίμως ανελεύθερης και πρωτίστως ανθελληνικής αντίληψης, όχι μόνο της «λύσης», αλλά, πλέον και ολόκληρης της ιστορίας.
- ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ απαιτούν την επιβολή μιας «κουλτούρας» και μιας Παιδείας, η οποία θα εξαφανίζει τη δημοκρατική αρχή. Τον βασικό πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ώστε να νομιμοποιεί τον βασικό πυρήνα της τουρκικής επιβολής της λεγόμενης «πολιτικής ισότητας των δύο κοινοτήτων», όπου το 18% της μειονότητας, εξισώνεται σε συγκυριαρχία και σε ισότιμο συνεταιρισμό με το 82% της πλειονότητας.
- ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ απαιτούν σε αυτήν την «κουλτούρα» και Παιδεία, την εξαφάνιση της έννοιας της ελευθερίας. Και την αυτομαστίγωση των Ελλήνων Κυπρίων για όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες που διεξήγαγαν οι πρόγονοί τους, οι παππούδες κι οι γονιοί τους στην ιστορία της Κύπρου.
- ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ όλοι εκείνοι οι αγώνες των δύο τελευταίων αιώνων είχαν πάντα ως αυτονόητο συνώνυμο της ελευθερίας και ως πλήρες περιεχόμενό της την Αυτοδιάθεση - Ένωση με την Ελλάδα, γι’ αυτό και η «ασήμαντη» περί του 1950 απόφαση της Βουλής εκτινάχθηκε σε μείζονα από τους Τούρκους…
Σ Η Μ Ε Ρ Α Κυριακή, 26η Φεβρουαρίου 2017, τελείται στην Ιερά Μονή της Παναγίας της Μαχαιράδος, το 60ο ετήσιο εθνικό μνημόσυνο του κορυφαίου ήρωα της κυπριακής ελευθερίας Γρηγόρη Αυξεντίου. Υπαρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α., έφεδρου Ανθυπολοχαγού του Ελληνικού Στρατού, που θυσιάστηκε μαχόμενος κατά των Εγγλέζων Αποικιοκρατών, αρνούμενος να παραδοθεί στα στρατεύματα του στρατάρχη σερ Τζον Χάρντινγκ, που τον είχαν περικυκλώσει στο Κρησφύγετο του Μαχαιρά, στην επική μάχη της Κυριακής 3ης Μαρτίου 1957.
Π Ο Ι Α Σ ΠΑΙΔΕΙΑΣ γενναίος φορέας και ανυπότακτος Έλλην Κύπριος υπήρξε ο 29χρονος Αυξεντίου το μαρτυρεί μεν ο σύντομος βίος του, το καταυγάζει για όλους τους επόμενους αιώνες η Θυσία του στον Μαχαιρά. Εκεί όπου απάγγελλε ο ίδιος στον ηγούμενο της μονής αείμνηστο Ειρηναίο, τους στίχους του εθνικού μας ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη, για τον Εθνομάρτυρα της 9ης Ιουλίου 1821 Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό: «Συ, που σκοτώθης για το φως, / σήκου να δης τον ήλιο, / ξύπνα να δης το γαίμα σου, / πως έγινε βασίλειο».
Ε Ν Ν Ε Α χρόνια πριν θυσιαστεί στον Μαχαιρά, ο Γρηγόρης Αυξεντίου, τελειόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου, 27η Μαρτίου 1948 είχε ο ίδιος παίξει τον ρόλο του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού στη θεατρική παράσταση της 9ης Ιουλίου 1821, που ανέβασε το σχολείο του στο θέατρο Χατζηχαμπή, σε δραματοποίηση του φωτισμένου γυμνασιάρχη Κυριάκου Χατζηιωάννου…

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Το Δημοψήφισμα και η… ατίμωση


του Λάζαρου Μαύρου

Α Υ Τ Ο , ΠΛΕΟΝ δεν είναι, ούτε κατ’ ίχνος διαστροφής, ένας… έντιμος συμβιβασμός. Είναι, εσκεμμένα και πανηγυρικά, η ατίμωση. Εξαλείφουσα κάθε είδους εκατέρωθεν σεβασμό. Επιδιώκουσα τον εξευτελισμό. Όχι μόνο των ζώντων, αλλ’ αναδρομικώς και των τεθνεώτων.

Πασιφανής η τουρκική βούληση: Να καταστήσουν και να μεταχειρίζονται οι Τούρκοι τους Έλληνες Κυπρίους ως υπόδουλους, υπάκουους και καλούς ραγιάδες «ρουμλάρ», πρόθυμους μέχρι και την κατάντια ν’ αποκηρύξουν και τους γονιούς τους. Ν’ αποκηρύξουν την ιστορία τους. Πρόθυμους, ένεκα υποτέλειας στους Τούρκους, να ανακηρύξουν κατάπτυστη τη δική τους ιστορία. Τους δικούς τους γονείς, γιαγιάδες παππούδες και προπάππους.

Α Υ Τ Ο ΕΙΝΑΙ το «καψόνι» που με διαταγές Ακιντζί εκτελούν προθύμως «εν-δυο-κάτω» χοροπηδούσες οι ηγεσίες του ΑΚΕΛ, του ΔηΣυ κι ο πρόεδρος Αναστασιάδης, που κατ’ εντολήν Ακιντζί έσπευσαν ν’ αποκηρύξουν τη Μνήμη τού Ενωτικού Δημοψηφίσματος τής 15ης Ιανουαρίου 1950. Επειδή το διέταξαν (είτε ως… πρόφαση, είτε γι’ άλλα αφορμολοημένοι, είτε όχι), οι Τούρκοι Κατακτητές…

- ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ στην εκτέλεση των τουρκικών διαταγών, το ΑΚΕΛ. Ηλικίας ήδη 76 χρόνων. Υπήρξε, προ 67 ετών, ο πρωτεργάτης της ιδέας και, μαζί με την Εθναρχία, υπερήφανος «συνιδιοκτήτης» του Δημοψηφίσματος τού 1950, με τις 215.108 (95,7%) υπογραφές κάτω απ’ το «Αξιούμεν την Ένωσιν της Κύπρου με την Ελλάδα».

- Η ΝΥΝ υποτέλειά του στους Τούρκους και στον «συμβιβασμό» της ατίμωσης, οδήγησε το ΑΚΕΛ να… χαρίσει το Δημοψήφισμά του, του ’50, στο ακροδεξιό επίδοξο παράρτημα της φιλο-ναζιστικής «Χρυσής Αυγής», ονόματι ΕΛΑΜ… Με τον 41χρονο ΔηΣυ να σπεύδει ασθμαίνων κι αγκομαχώντας, ακόλουθος τού ΑΚΕΛ προς ικανοποίηση των Τούρκων…

Α Τ Ι Μ Ω Σ Η τής ιστορίας δύο σχεδόν αιώνων. Η Ένωσις χρονολογείται από το 1ο κιόλας υπόμνημα 1828 τής υπόδουλης στους Οθωμανούς και σφαγιασμένης από 9ης Ιουλίου 1821 Κύπρου, προς τον 1ο Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια τού όσου είχε μέχρι τότε απελευθερωθεί ελλα-δικού μας κράτους.

- ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ τής Ενώσεως υπήρξε το μόνο συνώνυμο της κυπριακής λευτεριάς. Το μόνο ακριβές περιεχόμενο τής έννοιας τής ελευθερίας που επιζητούσε με πρεσβείες, αγώνες και θυσίες, η Κύπρος: Όπως ευτύχησαν την Ένωσιν το 1846 τα Εφτάνησα, το 1912 τα Νησιά τού Ανατολικού Αιγαίου, το 1913 η Κρήτη, το 1947 τα Δωδεκάνησα…

- ΕΝΑ ορόσημο των απελευθερωτικών αγώνων τής από το 1878 αγγλοκρατούμενης Κύπρου, ήταν και το Ενωτικό Δημοψήφισμα τού 1950. Είχαν προηγηθεί τα Ενωτικά Ψηφίσματα σε όλους τους ενοριακούς ναούς τής Κύπρου (α) της 25ης Μαρτίου 1921 και (β) της 25ης Μαρτίου 1930. Εκδόθηκαν σε δίτομο, με τις πλήρεις υπογραφές των προπάππων μας, σε φωτο-αναπαραγωγή, το 2003, απ’ τις Εκδόσεις Επιφανίου.

Τ Ω Ρ Α , υπάκουοι υπήκοοι των Τούρκων, ΠτΔ, ΑΚΕΛ και ΔηΣυ θα επιχειρήσουν, οσονούπω και στη Βουλή - ομού πλειοψηφούντες - νέα απόφαση ατίμωσης κι εξευτελισμού. Κατ’ εντολήν Ακιντζί…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Θέλετε πρόβλεψη για τις επόμενες εκλογές; Γράψτε στις σημειώσεις σας τον Φλεβάρη του 2017 όπου οι ΑΚΕΛ, ΔηΣυ, Ερατώ, Ομήρου, Σοφοκλεόυς, Παπαδάκης και λοιποί άλλοι, «χάρισαν» στο ΕΛΑΜ το… Δημοψήφισμα τού 1950, για να υπολογίσετε τη νέα αλματώδη άνοδο του παραρτήματος της φιλο-ναζιστικής «Χρυσής Αυγής» εν Κύπρω. Κατ’ αντιστοιχίαν (ανόδου των ποσοστών του) με την περίοδο μετά τον Όλεθρο στο Μαρί 2011 τής πλέον λαομίσητης διακυβέρνησης Χριστόφια - ΑΚΕΛ…
Λάζ.Α.Μαύρος

Αντικατοχική, δημοκρατική ωδή…

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ
Σιγά μη φταίει μια απόφαση της Βουλής που αφορά στον εορτασμό του Ενωτικού Δημοψηφίσματος, για να τινάξει τις συνομιλίες στον αέρα. Αυτά είναι αστεία πράγματα. Η κατάσταση είναι χειρότερη, εάν ο κ. Ακιντζί σοβαρομιλά.

Το πρόβλημα δεν είναι το Ενωτικό Δημοψήφισμα, ένα ιστορικό γεγονός το οποίο εάν το αναλύσει κανείς θα διαπιστώσει ότι στηρίζεται επί του άρθρου 1, παράγραφος 2, της Χάρτας του ΟΗΕ και πρεσβεύει όλες τις δημοκρατικές αρχές και αξίες, επί των οποίων είναι θεμελιωμένη σήμερα η ΕΕ. Το πρόβλημα είναι η τουρκική κατοχή.

Το Ενωτικό Δημοψήφισμα ήταν μια νομική, πολιτική και πολιτισμική πράξη ενός λαού που τελούσε υπό αγγλική κατοχή και χωρίς να ρίξει ούτε μία τουφεκιά, επεδίωξε την ελευθερία και μέσω της Εθνικής του Ανεξαρτησίας την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, πρωτοστατούντων της εκκλησίας και των πολιτικών δυνάμεων της εποχής με πρώτο το ΑΚΕΛ.

Σημειώνεται, δε, ότι επί τη βάσει της Συνθήκης της Λοζάνης, την οποία σήμερα ο κ. Ερντογάν στέλνει στο πυρ το εξώτερον, η Τουρκία έχασε κάθε δικαίωμα επί της Κύπρου.

Εάν, λοιπόν, σοβαρομιλά ο κ. Ακιντζί, η ενόχλησή του έγκειται στο αυτονόητο: Δεν θέλει να εορτάζονται ιστορικές αντικατοχικές επέτειοι που υπενθυμίζουν την ελευθερία και την ελληνική μας ταυτότητα. Είναι πρόδηλο ότι μας θέλει Τούρκους. Αυτό, όμως, δεν γίνεται. Από αυτές τις στήλες είχαμε αναλύσει επί μακρόν ότι τόσο η Άγκυρα όσο και η ηγεσία του ψευδοκράτους θεωρούν ότι η βιωσιμότητα της λύσης, θα περάσει μέσα από την αλλαγή της ιστορίας και τον αφελληνισμό μας.

Ιδού η απόδειξη! Και επειδή περί βιωσιμότητας της λύσης ο λόγος, θέτουμε το εξής ερώτημα: Τι θα συνέβαινε, εάν αυτή η απόφαση λαμβανόταν μετά την ομοσπονδιακή λύση; Θα μας έλεγε ο κ. Ακιντζί και ο κάθε κύριος Ακιντζί ότι, εάν δεν αλλάξουμε την απόφαση, θα διαλυθεί το κράτος;

Όσο, δε, για το νομοσχέδιο που ετοιμάζει ο ΔΗΣΥ, για να ικανοποιήσει τον Ακιντζί και να ανατρέψει την απόφαση για το Ενωτικό Δημοψήφισμα, δεν είναι δείγμα πολιτικής σοφίας, αλλά πρόδηλης υποχώρησης και ευθυγράμμισης με τις υποδείξεις του κατοχικού ηγέτη.

Και τελεί, ταυτοχρόνως, σε πλήρη αντίφαση με ό,τι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε το περασμένο Σάββατο. Ότι, δηλαδή, η Βουλή είναι ανεξάρτητη εξουσία του κράτους και κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει στις αποφάσεις της. Πόσω μάλλον ένας κατοχικός ηγέτης. Δεν είναι εκλιπούσα η Κυπριακή Δημοκρατία.

Το Ενωτικό Δημοψήφισμα ήταν πολιτική, διπλωματική, νομική και πολιτισμική ωδή προς την Ελευθερία και τη Δημοκρατία. Συνιστά ένα ειρηνικό μανιφέστο κατά της κατοχής και της αποικιοκρατίας. Είναι μνημείο αξιοπρέπειας του λαού μας και είμαστε περήφανοι, ανεξαρτήτως πού ανήκει ο καθένας ιδεολογικά και κομματικά.

Εάν, άλλωστε, δεν σέβεσαι την ιστορία σου αυτοκαταργείσαι. Και εφόσον δεν σέβεσαι τον εαυτό σου, πώς να σε σεβαστούν οι άλλοι; Έμαθε προφανώς ο κ. Ακιτνζί από τον κ. Ερντογάν να επιβάλλει τους όρους του. Αυτό δεν γίνεται. Διότι είναι άλλο πράγμα να θέλει κάποιος λύση και αμοιβαίο σεβασμό και είναι άλλο πράγμα να αξιώνει τον αφελληνισμό μας.